Grafika: Katarzyna Rosik

Tak blisko, tak daleko. Tym razem na tanecznych deskach Ambasady spotkają się Murchole zasłuchani w Pałuki i koźlarze z Przyprostyni: niby niedalecy sąsiedzi zza Poznania, a jednak dwa osobne światy wiejskiego grania do tańca.



Murchole

Pałuki to region etnograficzny położony na pograniczu Wielkopolski i Kujaw, między Gnieznem na południu i Notecią na północy. Dość dobrze zbadany przez etnografów, dokonano tu wielu nagrań, a jednak dzisiaj muzyka pałucka nie funkcjonuje w środowiskach Domów Tańca, pozostając raczej w obiegu zespołów regionalnych. Folklor taneczny Pałuk to bardzo ciekawy materiał o dużej odrębności (tańce występujące tylko na Pałukach jak Osiemnastka, Walc z Czeszewa czy Lender z Białożewina) a jednocześnie o wielu wpływach i podobieństwach do sąsiednich regionów - Kujaw i Wielkopolski.

Murchole to słowo, którym na Kujawach i Pałukach określano mieszkańców Poznania. To endemit, nie znajdziecie go w żadnym słowniku, tak jak nie znajdziecie dziś pałuckiego stylu skrzypcowego grania a przede wszystkim logiki pałuckiego basowania. Z perspektywy Murcholi przyglądamy się tej pięknej, archaicznej, muzyce i tańcom, które odzwierciedlają charakter ludzi tego regionu. Formy taneczne są ustrukturyzowane ale dające duże pole do interpretacji i indywidualnej ekspresji. Sięgamy po dawne nagrania lokalnych kapel Jana Borucha ze Słupów, Antoniego Bąka z Żużołów, Szczepana Nowickiego i Stanisława Nowaka z Kcyni, starając się uchwycić specyfikę skrzypcowej frazy i odnaleźć klucz do specyficznego basowania ze zmienną harmonizacją niekoniecznie podążającą wprost za linią melodyczną.

Kapela zagra w składzie:
Ewa Szymczak - śpiew, skrzypce,
Maciej Filipczuk - skrzypce,
Marcin Sawiński - skrzypce,
Kacper M. Nowak - basy. 


Ewa Szymczak 

Wiolonczelistka, śpiewaczka, skrzypistka. Członkini i współtwórczyni wielu projektów poświęconych muzyce tradycyjnej, głównie w przestrzeni Domu Tańca Poznań. Od 2021 roku tworzy wraz z Marią Woźną duet Baby Borowe. Prowadzi ognisko muzyki tradycyjnej dla dzieci i młodzieży w Młodzieżowym Domu Kultury nr 2 w Poznaniu. Współtworzy spektakle dla dzieci w Teatrze Mozaika. 


Maciej Filipczuk 

Skrzypek, uczeń Kazimierza Mety. Twórca i współtwórca wielu projektów artystycznych, takich jak: Radical Polish Ansambl, Lautari, Tęgie Chłopy, Boygn Trio, Niewte, Regionalna Grupa Barw, Nomad Service.


Kacper M. Nowak 

Wiolonczelista improwizator eksplorujący strzępki pamięci, lamenty i zakopane księgi. Basista kapeli Szalonego, czerpiącej z nagrań terenowych wiejskich odrzuconych – skrzypków i guślarzy z okolic Rawy Mazowieckiej.


Marcin Sawiński
założyciel i klarnecista kapeli Odmieniciese grającej muzykę Lubelszczyzny i Podkarpacia. Od niedawna uczy się skrzypiec pod okiem Macieja Filipczuka i opracowuje archiwa dźwiękowe muzyki tradycyjnej.





Kapela Koźlarska Adama Kaisera i Martyny Żurek z Przyprostyni

Gra muzykę Regionu Kozła w jej żywym, tanecznym brzmieniu. Kozioł, skrzypce, mazanki i śpiew układają się tu w repertuar uczony bezpośrednio od mistrzów. To muzyka oparta na manierze, słuchaniu, lokalnym stylu i doświadczeniu grania do tańca. Nie efektowna rekonstrukcja, ale praktyka zakorzeniona w środowisku Zbąszynia, Kościana i wielkopolskiej tradycji dudziarsko-koźlarskiej. Adam Kaiser i Martyna Żurek należą do pokolenia, które przejęło tradycję koźlarską i dudziarską nie tylko jako repertuar, ale jako sposób bycia w lokalnej wspólnocie. Grają do tańca, prowadzą warsztaty i spotkania edukacyjne, a w ich wykonaniu najważniejsze są niuanse i uważne słuchanie siebie nawzajem.

Adam Kaiser
Absolwent PSM im. Stanisława Moniuszki w Zbąszyniu, gdzie zaczęła się jego przygoda z muzyką ludową. Grę na koźle - ślubnym oraz weselnym - rozpoczął w 1999 roku, pod okiem Mistrza Henryka Skotarczyka, swoje umiejętności rozwijał również pod okiem Mistrza Leonarda Śliwy. Laureat wielu konkursów i przeglądów.

Martyna Żurek
Pochodzi z Kościana, gdzie w 2000 roku rozpoczęła nauki pod okiem Mistrza Tomasza Kicińskiego w kapeli dudziarskiej "Sokoły". Koźlarskiej muzyki uczył ją Mistrz Leonard Śliwa. Laureatka wielu konkursów i przeglądów.



„Bo taniec to nie robota, ale jak się nie umie to sromota”


Tańce pałuckie przed potańcówką i w jej trakcie poprowadzi Patrycja Szablewska. Uczestnicy poznają mało znane warianty tańców występujących w Wielkopolsce, charakterystyczne dla Pałuk. Nauczymy się lokalnych wariantów wiwatów, lendrów, polek i tańców zabawowych. Wykorzystamy pałucki garnitur tańców, zwany tu „Okrągłym” złożony z przodka, kujawiaka i oberka, spróbujemy włączyć też głos i nauczyć się kilku zabawnych, często improwizowanych przyśpiewek pałuckich. Warsztat skierowany do osób na każdym poziomie tanecznej przygody!

Patrycja Szablewska
Instruktorka tańca ludowego, badaczka i popularyzatorka kultury Pałuk. Założycielka Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Pałuckiej. Z tańcem ludowym związana od dzieciństwa, wychowana na pograniczu regionów, co ukształtowało jej szczególną wrażliwość na lokalne różnice kulturowe i mikroregionalne niuanse.

●

PIĄTEK, 29 maja 2026
19:00 warsztaty tańca (około 80 minut)
20:30 potańcówka

●

Ambasada Muzyki Tradycyjnej
Warszawa, ul. Jazdów 3/20

●

Koszty:
20 PLN — warsztaty
30 PLN — potańcówka

Liczba miejsc warsztatowych ograniczona. REZERWACJA miejsca odbywa się na podstawie rejestracji w FORMULARZU ZGŁOSZENIOWYM oraz wpłaty na konto.

Wydarzenie na portalu Facebook

● ● ●

Domek nr 3/20 przy ul. Jazdów jest wykorzystywany na cele kulturalno-społeczne przez Stowarzyszenie „Dom Tańca” dzięki pomocy miasta stołecznego Warszawy – Dzielnicy Śródmieście.












<< Muzy kujmy!